อาจจะเรียกเป็นระเบิดเวลาที่หลาย ๆ คนเห็นปัญหากันมาสักพักกับสภาพปัญหาบัณฑิตล้นตลาด ที่มาเทียบเคียงกับปัญหาแรงงานที่ตลาดต้องการขาดแคลน โดยจะสังเกตได้จากช่วงโควิด 19 ที่ทำให้เหล่านักวิชาการได้เห็นถึงปัญหาเพิ่มเติมอย่าง การบริหารจัดการแรงงานต่างด้าวขาดแคลนในช่วงโควิด
ปฏิเสธกันไม่ได้ว่าแรงงานต่างด้าวนี้เป็นฟันเฟืองที่สำคัญ และคอยขับเคลื่อนประเทศในเวลาเดียวกัน ซึ่งแน่นอนว่านี่เป็นปัญหาที่ส่งผลต่อภาพรวมอย่างชัดเจน เพราะแรงงานต่างด้าวนี้นี่เองที่คอยขับเคลื่อนอุตสาหกรรม และภาคการผลิตและการบริการที่หล่อเลี้ยงประเทศไทยหลายแขนงที่คนไทยส่วนมากปฏิเสธ
สัญญาณของระเบิดที่ดังมาตั้งแต่อดีต
หากพูดกันตามความจริงแล้ว ปัญหานี้ไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน แต่กลับส่งสัญญาณเตือนมาตั้งแต่เมื่อปลายปีที่แล้ว หากสังเกต พ.ย. ที่ผ่านมา ทางกระทรวงแรงงานได้ทำการประเมินสถานการณ์ของตลาดแรงงาน และพบว่าภาคเอกชนของประเทศไทยกำลังมีความต้องการแรงงานต่างด้าวที่สูงมากถึง 800,000 คน
โดยจะเมื่อกลางปี 2021 เคยมีการบันทึกว่าตลาดมีแรงงานต่างด้าวที่คอยเป็นดั่งกลไกคอยหล่อเลี้ยงอุตสาหกรรมของประเทศไทยมากถึง 424,703 คน ซึ่งจะมีการแบ่งออกเป็น สัญชาติเมียนมา 256,029 คน, ลาว 38,536 คน และกัมพูชา 130,138 คน นี่จะทำให้หลาย ๆ คนได้เห็นภาพรวมว่าแท้ที่จริงแล้ว แรงงานในส่วนนี้เองกำลังเป็นที่จับจ้อง และเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง สวนทางกับความต้องการของแรงงานไทย ในประเทศไทยเอง
อาชีพที่มีความต้องการแรงงานต่างด้าว
โดยส่วนมากแล้วประเภทธุรกิจที่มีความต้องการแรงงานต่างด้าวในช่วงเวลานี้คือ เกษตร, ปศุสัตว์, ก่อสร้าง, การเกษตร, การผลิตหรือจำหน่ายเสื้อผ้าสำเร็จรูป หากเรียงลำดับตามความต้องการของจังหวัดที่กำลังต้องการแรงงานในส่วนนี้คือ เชียงใหม่, กรุงเทพฯ, จันทบุรี, สมุทรสาคร และระยอง
ความน่ากลัวของสถานการณ์นี้คือ ความต้องการที่สวนทางกันอย่างเห็นได้ชัด เพราะการบริหารแรงงานของประเทศที่บิดเบี้ยว ทำให้ตลาดที่มีอยู่ขวนขวายแรงงานต่างด้าวมากกว่าแรงงานในประเทศ และเมื่อมีการจบของเหล่านักศึกษาที่จะกลายมาเป็นแรงงานหลักของตลาดในแต่ละปี ก็กลับกลายเป็นว่าเกิดสภาวะว่างงาน ทำให้ส่งผลต่อ ๆ ตามมามากมาย
นักวิชาการหลาย ๆ ท่านให้ความเห็นว่า นี่เป็นเหตุการณ์ที่มีการพูดถึงเพื่อสร้างการตระหนักรู้ให้กับผู้คนมาโดยตลอด ซ้ำร้ายเมื่อเจอกับสถานการณ์โควิดที่ทำให้เกิดการปิดประเทศ และทำให้ความต้องการของตลอดถดถอย แรงงานที่มีอยู่ในปัจจุบันจำเป็นที่จะต้องไหลลื่น และสร้างคุณค่าในเส้นทางของตัวเองเพื่อเอาตัวรอด ก่อนที่ตลาดแรงงานต่างด้าวจะค่อย ๆ กลืนพื้นที่ และกลายเป็นกำลังหลักของประเทศในไม่ช้า